اختلال ضداجتماعی (Sociopath)

اختلال ضداجتماعی چیست؟(Anti-Social Personality Disorder)

اختلال ضداجتماعی کلمه­ای است که برای توصیف فردی با اختلال ضداجتماعی به کار می رود. افراد با این اختلال نمی توانند احساسات دیگران را درک کنند.آنها اغلب قوانین را می شکنند یا تصمیمات سطحی، بدون احساس گناه ناشی از عواقبی که باعث آن می شوند، می گیرند.

افراد با این اختلال ممکن است برای کنترل دوستان، اعضای خانواده، همکاران و حتی غریبه ها از بازی ذهنی استفاده کنند. همچنین ممکن است آنها کاریزماتیک یا مسحور کننده به نظر بیایند.

 

چگونه فردی به عنوان اختلال اجتماعی شناخته می شود؟

اختلال اجتماعی بخشی از تقسیم بندی اختلالات شخصیتی است که با رفتار منفی مداوم شناخته می شود.

ویرایش جدید تشخیصی و آماری مقررات اختلالت ذهنی(DSM-5) می گوید، فرد مبتلا به اختلال ضداجتماعی به طور مداوم نسبت به رعایت احساسات دیگران بی توجه بوده یا حقوق مردم را رعایت نمی کنند.افراد با این اختلال ممکن است متوجه این رفتارهای خود نشوند. آنها ممکن است تمام عمر خود را بدون تشخیص این اختلال زندگی کنند.

برای تشخیص اختلالات ضداجتماعی، فرد باید بالای 18 سال باشد.رفتارهای آنها باید حداقل الگوی سه مورد از 7 نشانه ی اشاره شده در زیر را داشته باشند:

1-به هنجارها و قوانین اجتماعی احترام نمی گذارند.آنها  به طور مداوم قوانین را می شکنند یا پا را از مرزهای اجتماعی فراتر می گذارند.

2-  دروغ می گویند، دیگران را فریب می دهند، از هویت یا نام مستعار جعلی استفاده می­کنند، و از دیگران برای سود شخصی استفاده می­کنند.

3-برنامه های بلند مدتی برای خود ندارند.همچنین آنها بدون فکر کردن به عواقب رفتار می کنند.

4-رفتار هجومی و شدید نشان می دهند.آنها به طور مداوم با دیگران درگیر می شوند یا از نظر فیزیکی به دیگران آسیب می زنند.

5-ایمنی خود یا دیگران را در نظر نمی گیرند.

6-مسئولیت های شخصی و حرفه ای را پیگیری نمی کنند.این می تواند شامل ردکردن مکرر پیشنهاد کار یا عدم پرداخت به موقع قبوض و … باشد.

7-به خاطر آسیب رساندن و بدرفتاری با دیگران احساس گناه و پشیمانی نمی کنند.

دیگر علائم محتمل برای اختلال ضداجتماعی می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • سرد بودن با نشان ندادن احساسات یا درگیر نکردن خود در زندگی دیگران.
  • استفاده از شوخ طبعی، زیرکی، یا کاریزما برای اداره کردن دیگران
  • احساس برتری و قدرت، ثبات در عقاید
  • پند نیاموختن از اشتباهات
  • عدم توانایی در ایجاد دوستی و رابطه مثبت
  • تلاش به کنترل دیگران از طریق ترساندن یا تهدید آنها
  • قرار گرفتن در مشکلات قانونی مکرر یا انجام کارهای مجرمانه
  • ریسک کردن در هزینه های خود و دیگران
  • تهدید کردن به خودکشی بدون انجام آن.
  • معتاد شدن به مواد مخدر، الکل، یا چیزهای دیگر.

راه های دیگر تشخیص اختلال ضداجتماعی شامل:

  • سنجش احساسات، افکار، الگوی رفتاری، و روابط شخصی فرد.
  • صحبت کردن درباره رفتار آنها با افراد نزدیک به آنها
  • سنجش سابقه پزشکی فرد در شرایط دیگر.

اختلال ضداجتماعی در افراد 15ساله اگر آنها علائم رفتاری نشان دهند قابل تشخیص است.این علائم شامل:

  • شکستن قوانین بدون در نظر گرفتن پیامدهای آن
  • خراب کردن چیزهایی که متعلق به خودشان یا دیگران است
  • دزدی کردن
  • دروغ گفتن یا فریفتن مکرر دیگران
  • هجومی بودن نسبت به دیگران و حیوانات

 

تفاوت بین اختلال ضداجتماعی (Sociopath) و روان پریشی(Psychopath) چیست؟

تفاوت بالینی بین این دو وجود ندارد. این کلمات هر دو برای ارجاع افراد با اختلال ضداجتماعی بکار می رود. اغلب به عنوان جایگرینی استفاده می شوند.

بعض ها تلاش کرده اند تا هر دو کلمه را با شدت علائمشان تشخیص دهند.یک فرد با اختلال ضداجتماعی ممکن است فردی باشد که تخلف جزئی کند که باعث آسیب جدی یا اندوه نشود. اما فرد روان پریش ممکن است به عنوان فردی با خشونت فیزیکی یا قرار دادن دیگران در خطر تعریف شود. هرچند با در نظر گرفتن قانون تشخیص (DSM-5) همه این علائم می توانند در دسته بندی اختلال ضداجتماعی هم دیده شوند.

نشان دادن رفتار خودخواهانه به طور متناوب شرط لازم تشخیص فرد با اختلال ضداجتماعی است ولی شرط کافی نیست. اختلال ضداجتماعی فقط زمانی که علائم آن برای دوره زمانی بیشتری اتفاق بیافتد و با تنبیه و تغییر شیوه زندگی تغییر نکند، قابل تشخیص است. فرد خودخواه ممکن است این رفتارها را برای مدت کوتاهی نشان دهد، اما احساس بدی نسبت به آنها پیدا کند یا رفتارشان را به مرور زمان یا به دلیل تنبیه تغییر دهند.

 

آیا اختلال ضداجتماعی نیاز به درمان دارد؟

عموماً افراد با اختلالات شخصیتی مانند اختلال ضداجتماعی فکر نمی کنند که مشکل دارند. اگر فکر می کنید اختلال ضد اجتماعی دارید با پزشکان صحبت کنید. ممکن است پزشکتان شما را به مرکز روانی تخصصی برای تشخیص و درمان ارجاع دهد.

اختلال ضداجتماعی اغلب به درمان و پیگیری بلند مدت نیاز دارد. درمان، تنها در صورت داشتن تمایل فرد و همکاری او امکان ­پذیر است.

درمانهای امکان پذیر برای اختلال ضداجتماعی شامل:

روان درمانی(Psychotherapy)

روان درمانی متشکل از صحبت کردن با درمانگر(therapist) یا مشاور در خصوص افکار و احساساتی که می تواند باعث تشدید رفتارهای اختلال ضداجتماعی شود، است. همچنین می تواند شامل مدیریت خشم، رفتار خشن، و اعتیاد به مواد مخدر و الکل باشد.

 

درمان رفتار شناختی (Cognitive Behavioral Therapy)

رفتار شناختی به فرد کمک می کند تا با دقت بیشتری به اعمال و واکنش خود به مردم و موقعیت ها، فکر کند. رفتار شناختی اختلال ضداجتماعی را درمان نمی کند اما می تواند باعث اثر مثبت  رفتارهای کم خطرتر شود.درمان رفتار شناختی همچنین می تواند به فرد در پذیرش اختلال کمک می کند و فر را به فعال بودن در تشخیص رفتارهایش تشویق می کند.

 

درمان دارویی

داروی به خصوصی برای درمان اختلال ضداجتماعی وجود ندارد. فرد ممکن است داروهای اختلالات روانی مرتبط مثل  اضطراب، افسردگی، و رفتار تهاجمی دریافت کند. داروی کلوزاپین (کلوزاریل) روزنه امیدی در درمان افراد با اختلال ضداجتماعی از خود نشان داده است.

 

چگونگی برخورد با افراد با اختلال ضداجتماعی

اگر فردی در زندگی شما دارای اختلال ضداجتماعی است و به شما آسیب می رساند، حذف آن فرد از زندگی خود سالم ترین را مقابله با رفتار آنهاست.

در بسیاری از موارد، ترک اعضای خانواده، دوستان نزدیک، یا همسر با اختلال ضداجتماعی کار راحتی نیست. مشاوره ازدواج یا  زوج درمانی می تواند به شما در ایجاد رابطه ی مثبت با افراد با اختلال ضداجتماعی کمک کند.

برای کمک به حفظ رابطه با افراد با اختلال ضداجتماعی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • آگاهی به این موضوع که آنها قادر به درک کامل احساسات شما نیستند.
  • به فرد توضیح دهید که چگونه رفتار آنها بر دیگران تاثیر می گذارد و باعث آسیب می شود.
  • مرزهای خود را به صراحت برای آنها مشخص کنید.
  • پیامدهای مشخصی برای رفتارهای آسیب زننده در نظر بگیرید.

 

ویژگی­های فرد با اختلال ضداجتماعی چیست؟

اختلال ضداجتماعی قابل درمان نیست. اما می توان با درمان­هایی که تمرکزشان بر محدود سازی رفتارهای مخرب با جایگزینی آنها به رفتارهای سازنده است، کنترل شود.

اگر فرد مبتلا به اختلال ضداجتماعی است، باید به خاطر داشته باشد که همچنان می تواند با دیگران رابطه ی پایدار و صمیمانه داشته باشد .پذیرش اینکه فرد اختلال ضداجتماعی دارد و آگاهی به پیامدهای اعمال می تواند به فرد در مدیریت رفتارتش کمک کند و روابط او را با دیگران را مستحکم نگاه دارد.

 

ترجمه و تنظیم:تیم تحریریه شفااینفو

منبع:healthline

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نوزده − یازده =

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.