اخلاق حرفه ای در داروسازی

فارمدیکال : اخلاق حرفه ایی داروسازی در سال های اخیر همایش های متعددی درباره اخلاق پزشکی از دیدگاه های متفاوت در ایران برگزار شده است .که در این همایش ها تا اندازه ای هم به اخلاق در داروسازی پرداخته شده است .لیکن درباره چالش های اخلاقی و تفاوت های میان مسائل نظری و عملی اخلاق علوم دارویی ، مطالعات بسیار اندکی صورت گرفته است.

نتایج یک مطالعه بر روی دیدگاه های اخلاق داروسازی از سال 1390-1392 نشان داده است که پژوهش کمی بر روی اخلاق داروسازی انجام گرفته است و در مورد خدمات دارویی هم پژوهش اندکی مربوط به مسایل فلسفی و بنیادی خدمات دارویی فراهم آمده است لذا با بررسی های انجام شده در بسیاری از کشور ها اخلاق علوم دارویی چندان مورد توجه قرار نگرفته است.

.در این متن تکیه بحث بر مطالعات آماری نیست ،(هرچند بررسی دقیق جایگاه اخلاق حرفه ایی در داروخانه ها و شرکت های دارویی را می طلبد) بلکه بحث اکنون بنده بیشتر بر پایه توان بلقوه آسیب پذیری موازین اخلاقی نهاده شده است.با توجه به تعریف اخلاق ،که اخلاق ، کیفیتی است نفسانی و فرهنگی تابع شرایط اقتصادی ،اجتماعی ،زمان و مکان .لذا بر حسب شرایط اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی و شغلی ، این معیار های کیفی در معرض آسیب خواند بود

اکنون به مواردی ،که هریک به نوبه خود تهدید کننده اخلاق حرفه ایی داروسازی هستند ،می پردازیم:

شرکت های بزرگ دارویی : شرکت های فراملیتی با قدرت رقابتی بسیار بالا و توان تبلیغاتی بسیار نیرومند می تواند با ایجاد انگیزه های مالی نه تنها اخلاق ، که بر تمام نظام دارو ، درمان و حتی نظام آموزشی اثر سوء بگذارد .

سیاست های دارویی : سیاست های دارویی نامشخص و متغیر می تواند بر حسب مورد به ،کمبود دارو ، ایجاد بازار سیاه و داد وستد های بین حرفه ایی بینجامد و مسائل دیگری را به همراه بیاورد که در نادیده گرفتن و سست شدن اخلاق نقش بارز دارند.

مسائل اقتصادی دارو: مسائل اقتصادی می تواند خدمات دارویی منطقی را به چالش بکشاند .این مشکلات از تولید گرفته تا عرضه دارو ،همراه با دشواری های مالی و اداری است که بیش از هر چیز اخلاق را زیر پرسش می برد.در همین زمینه بسیاری ازداروخانه ها به صورت یک نمایشگاه تجاری از دارو ها و مکمل ها و کالاهای آرایشی بهداشتی درآمده است که در نظر بیمار بسیار دور از یک مرکز خدمات درمانی و دارویی است .

کمبود دارو ، گرانی دارو ، و بازار سیاه زمینه بی اعتمادی بیمار و آسیب دیدن حرفه و اصول اخلاق دارویی می گردد

نارسایی قوانین دارویی و قدیمی بودن آنها : برای نمونه در قوانینی که بیش از 50 سال از نوشتن آنها می گذرد از مفاهیمی مانند حقوق بیمار ، خود مختاری بیمار و در یک جمله مسوولیتهای نوین یک دکتر داروساز صحبت نشده است .

انجمن های دارویی: بسیاری از این انجمن ها میراث خوار بافت سنتی گذشته هستند و دایره فعالیت حرفه ای آنها بسیار محدود نگهداشته شده است و با مسائل حرفه گرایی نوین که در آن سود بیمار فراتر از سود داروساز است آشنایی چندانی ندارند. در این نوشته به گونه ایی فشرده تلاش شد تا اهمیت آسیب پذیری اخلاق داروسازی در فرایند دارو ، درمان و نیاز بسیار به پژوهش در این زمینه مورد توجه قرار گیرد تا بتوان برای حفاظت مردم وجامعه در برابر آسیب های دارویی و رعایت اخلاقی دارویی برنامه ریزی شایسته تری انجام داد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

15 − 14 =

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.